Józef Grycz
Biografia
Józef Grycz, urodzony 11 grudnia 1890 roku w Zebrzydowicach na Śląsku Cieszyńskim, był synem nauczyciela ludowego. Uczęszczał do gimnazjum polskiego w Cieszynie, a następnie studiował filologię klasyczną i germanistykę na Uniwersytetach Jagiellońskim, Berlińskim i Wiedeńskim, gdzie w 1915 roku obronił doktorat w zakresie filologii germańskiej.
Po uzyskaniu wykształcenia rozpoczynał karierę w Bibliotece Jagiellońskiej, gdzie od listopada 1916 pracował jako wolontariusz. Następnie pracował w księgarniach i bibliotekach w Krakowie i Zakopanem, zanim w 1922 powrócił do Biblioteki Jagiellońskiej na stałe. Był jednym z kluczowych organizatorów polskiego bibliotekarstwa międzywojennego, kierując m.in. Czytelnią Ogólną Biblioteki Jagiellońskiej oraz Biblioteką Kórnicką.
W latach 1930-1949 pracował w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, gdzie jako referent ds. bibliotek naukowych odgrywał główną rolę w powstawaniu Biblioteki Narodowej i opracowywaniu jej programu rozwojowego. W czasie okupacji II wojny światowej działał w tajemnicy, organizując konspiracyjne kursy bibliotekarskie oraz dbając o bezpieczeństwo zbiorów bibliotecznych.
Po wojnie, jako dyrektor Naczelnej Dyrekcji Bibliotek w Ministerstwie Oświaty, wprowadził w życie dekret biblioteczny i w ciągu kilku lat stworzył sieć ponad 1600 bibliotek gminnych oraz 20 tysięcy punktów bibliotecznych. Był wielokrotnie nagradzany za zasługi w kulturze i nauki, m.in. otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Srebrny Wawrzyn Akademicki. Zmarł 23 października 1954 roku w Warszawie.