Jan Gomola
Biografia
Jan Gomola, urodzony 5 sierpnia 1941 roku w Ustroń, był polskim piłkarzem bramkarzem. Dzieciństwo i młodość spędził w Ustroń, gdzie rozpoczynał swoją przygodę z piłką nożną.
Jego pierwszym ligowym klubem była Kuźnia Ustroń, w składzie której zadebiutował w 1959 roku. W 1964 roku po meczu z reprezentacją Śląska juniorów został zauważony, co doprowadziło go do przejścia najpierw do Unii Racibórz, a potem do Górnika Zabrze.
W 1965 roku wygranym meczem z austriackim LASK Linz został powołany do reprezentacji olimpijskiej. Debiut w reprezentacji Polski nastąpił w 1966 roku w meczu ze Szwecją we Wrocławiu.
W 1971 roku na zgrupowaniu przed meczem z RFN lekarz kadry wykrył u niego pęknięcie kręgu szyjnego. Po rehabilitacji wrócił na boisko, ale trener Kazimierza Górskiego nie włączył go do składu na Igrzyska Olimpijskie w Monachium w 1972 roku.
W 1974 roku porzucił nadzieje na grę w reprezentacji narodowej i jako pierwszy polski piłkarz podpisał zagraniczny kontrakt - w Meksyku, gdzie grał do 1978 roku.
Po powrocie do Polski zajął się pracą trenerską. Był trenerem bramkarzy w Beskidlu Skoczów, a także trenerem Morcinka Kaczyce i Piasta Cieszyn.
W karierze zagrał 157 meczów dla Górnika Zabrze, w tym 117 w ekstraklasie, 18 w Pucharze Polski oraz 17 w Pucharze Europy. W reprezentacji Polski wystąpił 7 razy, rywalizując o miejsce pierwszego bramkarza z Hubertem Kostką.