Brunon Kopec
Biografia
Brunon Kopec urodził się 4 listopada 1923 roku w Zebrzydowicach. Szkołę powszechną i gimnazjum ukończył w Bielsku-Białej, gdzie kontynuował naukę w Technikum Mechanicznym na wydziale lotniczym.
W 1940 roku wyjechał z kraju i do końca sierpnia 1941 roku pracował jako inżynier w ZSRR. We wrześniu 1941 wstąpił do Armii Polskiej. Po przeszkoleniu został przerzucony do Włoch, gdzą przeszedł całą kampanię wojenną na Zachodzie, w tym bitwę o Monte Cassino. Służbę wojskową skończył jako porucznik w Anglii w 1947 roku.
W 1947 roku w trybie przyspieszonym zdał maturity i egzamin wstępny na Politechnikę w Londynie. Następnie studiował na Politechnice Wrocławskiej na Wydziale Mechanicznym, zdobywając dyplom magistra inżyniera w 1951 roku.
Od czerwca 1951 roku pracował jako konstruktor w Centralnym Biurze Konstrukcji Mechanicznych w Bytomiu. Już w grudniu 1951 roku został kierownikiem grupy w Zakładach Mechanicznych w Gliwicach - Łabędach, a następnie w 1953 roku przeniesiony do ZUT Zgoda w Świętochłowicach. Szybko awansował: był kierownikiem sekcji, montażu, kontroli technicznej, a od 1957 roku Głównym Konstruktorem.
W ZUT Zgoda włączył się do uruchomienia produkcji silników wysokoprężnych okrętowych typu BH/BAH - 22, TD/TAD - 36 i 48 na licencji firmy Sulzer ze Szwajcarii. W latach 80. uruchamiał dla potrzeb okrętowych i energetycznych średnioobrotowe silniki wysokoprężne typu Z/ZA/ZAS - 40/48, także na licencji Sulzera.
Jego osiągnięcia w zakresie turbodoładowania wysokoprężnych silników tłokowych spalinowych zostały zwieńczone obroną pracy doktorskiej na Politechnice Krakowskiej w 1964 roku, poświęconej wpływowi przepustowości silnika na wydatek turbosprężarki oraz zwiększeniu mocy silnika.
W maju 1970 roku został włączony do międzyresortowego zespołu koordynacyjnego ds. przystosowania silników typu Z/ZA/ZAŚ - 40/48 do awaryjnego zasilania elektrowni jądrowych typu DASZA dla krajów RWP.
Równolegle z pracami badawczymi i dydaktycznymi był promotorem jednej pracy doktorskiej, ponad 100 prac dyplomowych i licnych prac badawczych z zakresu silników tłokowych spalinowych. Z jego inicjatywy powstało Studenckie Koło Naukowe.
Do Polskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników (SIMP) wstąpił w 1951 roku, pełniąc takie funkcje jak przewodniczący Okręgowego Wojewódzkiego Stowarzyszenia Katowice, członek Zarządu Głównego SIMP w Warszawie oraz członka Prezydium. Był też członkiem Rady Głównej NOT. Jest członkiem honorowym SIMP.
Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Odznaką im. profesora Henryego Mierzejewskiego.